Stracency z Nawarony by MACLEAN ALISTAIR

Author:MACLEAN ALISTAIR [MACLEAN ALISTAIR]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-02-28T17:49:45.566000+00:00

150

nego malowidła: ranny żołnierz, plecak, bren, schmeisser, granaty i puszka z sulfonamidami. Na twarzy żołnierza zaigrał lekki uśmiech. Dziwnie się uśmiecha, jak do kogoś daleko stąd – pomyślał Miller.–Pozdrów ode mnie Anglię – rzekł Wallace.

–Będziesz tam przed nami – dodał mu kurażu Miller. – Możesz postawić mi bourbona u Ritza.

Pokonując po dwa stopnie naraz patykowatymi nogami, zszedł na dół. Przystanął przy drzwiach. Widok ze stodoły był znakomity. Wioska leżała rozciągnięta przy końcu drogi. Nic ani drgnęło na ziemniaczanych grzędach. Powietrze było nieruchome; wiatr ucichł, wyszły gwiazdy. Miller słyszał, jak Wallace wierci się na strychu, dusząc jęk bólu. Zaskrzypiały zawiasy

Miller ruszył drogą w kierunku domów. Po pięćdziesięciu jardach spojrzał wstecz. Gdy niósł rannego, okiennice stodoły były zamknięte. Teraz stały otwarte. Wallace miał widok na drogę, aż do nabrzeża.

Miller zasalutował i cicho zszedł do wioski.

–Lisette pójdzie na łódź – upierał się Hugues. Mallory przyglądał mu się spod gęstych brwi. Jego oczy były zmęczone, ale Hugues'owi wydawało się, że widzą wszystko.

–Jeśli ją zostawimy, może zacząć sypać – kontynuował Hugues. – Może nie mieć szczęścia. I na łodziach rybackich często są kobiety. Będzie… kamuflażem.

Ciężarna kobieta – pomyślał Mallory. Nie ma co, znakomity członek ekipy sabotażystów.

Lisette nie wiedziała, dokąd się wybierają ani dlaczego. Ale gdyby została zgarnięta, wysypałaby ich, bez dwóch zdań. Tym razem gestapo by się o to postarało.

Jeśli już nie sypnęła.

–Weźcie ją – powiedział.

Zanim Miller wrócił do chaty Guy, była za dwadzieścia trzecia. Na stole stała tylko jedna brudna szklanka i jeden talerz. Nic nie wskazywało na to, że siedmiu mężczyzn i kobieta spędzili tu noc. Mallory czekał z plecakiem na grzbiecie

i schmeisserem w ręce. Miller zarzucił na plecy swoje skrzynki. Pluton "Sztorm" gęsiego wyszedł tylnymi drzwiami, przez mury ogrodów, aż dotarł na szczyt urwiska, z którego Andrea poprzednio obserwował wartowników. Wiatr ucichł zupełnie. Ocean był gładki jak jedwab, fale biły o nabrzeże ze stłumionym hukiem. Jedna z łodzi wiosłowych znikła z cumowiska. Z zamglonej ciemności dobiegły warkoty i dudnienia starych diesli – to flotylla rybacka szykowała się, by wyruszyć z przypływem. Nie było widać śladu wart.

–Zaczekamy, aż warty o drugiej pięćdziesiąt pięć zasygnalizują, że wszystko w porządku. Wtedy się nimi zajmiemy. To nam da godzinę na wydostanie się stąd.

–Godzinę? – odezwał się w pobliżu jakiś głos. – Monsieur, daję panu moją osobistą gwarancję, że ma pan tyle czasu, ile tylko potrzeba.

Mallory odwrócił się na pięcie.

–Mon Capitaine – rzekł głos w potężnym powiewie starego koniaku. – Pozwoli pan, że się przedstawię. Komendant Cendrars. Do pańskich usług.

–Mówiłem panu o komendancie – rzekł Hugues. – Zasłużony członek ruchu oporu.

–Pan wybaczy! – zasyczał wściekle komendant. – Szef ruchu oporu w tym regionie…

–Ah, {a! – zawołał z przekorą Hugues. Mallory nie pozwolił mu kontynuować.

–Panie komendancie, wyrażam panu moją najwyższą wdzięczność. Hugues, proszę tłumaczyć. Powiedz komendantowi, że przybywa w samą porę. Jestem mu niesłychanie wdzięczny za pomoc. Oddaję go pod rozkazy porucznika Wallace'a, komendanta straży tylnej Jego Królewskiej Mości. Kwatera główna straży tylnej mieści się w stodole nad wioską. Ma natychmiast zgłosić się po rozkazy. Przypominam mu, że zachowanie tajemnicy i ciszy to sprawy najwyższej wagi.

Komendant znieruchomiał. Na

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.